Sep 17, 2012

It's the income inequality stupid...

28/10/2015 Σύνταξη 100 μεγαλοστελεχών ίση με 50 εκατ. υπαλλήλων
Όπως έγινε γνωστό από τα στοιχεία που έδωσαν το Center for Effective Government και το Institute for Policy Studies, αυτοί οι 100 έχουν αποταμιευμένα στα μεγαλύτερα συνταξιοδοτικά ταμεία συνολικό ποσό ύψους 4,9 δισ. δολαρίων, το οποίο τους επιτρέπει να λαμβάνουν σχεδόν 280.000 δολάρια τον μήνα «μέχρι το τέλος της ζωής τους».  Ωστόσο το ποσό αυτό είναι περίπου ίσο με τα ποσά που έχουν αποταμιεύσει για τις συντάξεις τους οι 116 εκατομμύρια φτωχότεροι Αμερικανοί.
Τα δύο αυτά ινστιτούτα εξηγούν στην έκθεσή τους ότι αυτό το «κομπόδεμα» δεν οφείλεται στο ότι οι πρόεδροι και διευθύνοντες σύμβουλοι εργάζονται πιο σκληρά ή επενδύουν πιο σοφά.  Αντιθέτως, «οφείλεται σε κανόνες που έχουν διαμορφωθεί επίτηδες για να ανταμειφθούν αυτοί που ήδη βρίσκονται στο πάνω μέρος της κλίμακας», άλλη μια ένδειξη των ανισοτήτων στις ΗΠΑ.
Η μελέτη διευκρινίζει ότι, λόγω της έλλειψης σταθερών θέσεων εργασίας και του «εξωφρενικού» βάρους των χρεών που συνάπτουν για τις σπουδές τους, οι νέοι μισθωτοί συναντούν έτσι τις μεγαλύτερες δυσκολίες για να αποταμιεύσουν για τη σύνταξή τους.

21/05/2015 ΟΟΣΑ: Άγγιξαν ταβάνι οι ανισότητες πλούσιων - φτωχών
«Έχουμε φθάσει σ' ένα κρίσιμο σημείο. Οι ανισότητες στις χώρες του ΟΟΣΑ ουδέποτε ήταν τόσο υψηλές από τότε που τις μετράμε» σχολίασε ο γενικός γραμματέας του οργανισμού, Άνχελ Γκουρία, παρουσιάζοντας την έκθεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης στο Παρίσι, έχοντας στο πλάι του την επίτροπο της Ε.Ε. για την απασχόληση Μαριάν Τίσεν.

19/03/2015 Πόσο φτηνά τη γλίτωσαν οι πλούσιοι στην κρίση;
Η έρευνα με τίτλο «Ελλάδα. Αλληλεγγύη και προσαρμογή στα χρόνια της κρίσης» πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό του γερμανικού Ιδρύματος Μακροοικονομικών Μελετών Hans Böckler. Στόχος ήταν η μελέτη της επίδρασης της κρίσης και των πολιτικών αντιμετώπισής της στη μείωση των εισοδημάτων, καθώς επίσης και στην όξυνση των φορολογικών και γενικότερα οικονομικών ανισοτήτων στην Ελλάδα.
Οι πλούσιοι επιβαρύνθηκαν μόλις κατά 9% με πρόσθετους φόρους που επιβλήθηκαν την περίοδο της κρίσης. Αντίθετα οι φτωχότεροι πλήρωσαν ακριβότερα κατά 337%, μέσω της φορολογίας

11/03/2015 Off the Deep End: The Wall Street Bonus Pool and Low-Wage Workers
The financial industry’s 2014 bonuses were double the combined earnings of all Americans who work full-time at the federal minimum wage.

"Wall Street bonus season may coincide with an uptick in luxury goods sales, but a raise in the minimum wage would give America’s economy a much greater boost. To meet basic needs, low-wage workers tend to spend nearly every dollar they make. The wealthy can afford to squirrel away more of their earnings.
All those dollars low-wage workers spend create an economic ripple effect. Based on standard fiscal multipliers established by Moody’s Analytics, every extra dollar going into the pockets of a high-income American only adds about $0.39 to the GDP. By contrast, every extra dollar going into the pockets of low-wage workers adds about $1.21 to the national economy.
These pennies add up considerably on $28.5 billion in earnings. If the $28.5 billion Wall Streeters pulled in on bonuses in 2014 had gone to minimum wage workers instead, our GDP would have grown by about $34.5 billion, over triple the $11.1 billion boost expected from the Wall Street bonuses."

03/02/2015 Unions’ Decline and the Rise of the Top 10 Percent’s Share of Income 

Labor unions both sustained prosperity, and ensured that it was shared. The impact of all of this on wage or income inequality is a complex question (shaped by skill, occupation, education, and demographics) but the bottom line is clear: There is a demonstrable wage premium for union workers. In addition, this wage premium is more pronounced for lesser skilled workers, and even spills over and benefits non-union workers. The wage effect alone underestimates the union contribution to shared prosperity. Unions at midcentury also exerted considerable political clout, sustaining other political and economic choices (minimum wage, job-based health benefits, Social Security, high marginal tax rates, etc.) that dampened inequality. And unions not only raise the wage floor but can also lower the ceiling; union bargaining power has been shown to moderate the compensation of executives at unionized firms

19/01/2015 Richest 1% to own more than rest of world, Oxfam says
The wealthiest 1% will soon own more than the rest of the world's population, according to a study by charity group Oxfam.  The charity's research shows that the share of the world's wealth owned by the richest 1% increased from 44% in 2009 to 48% last year.  On current trends, Oxfam says it expects the wealthiest 1% to own more than 50% of the world's wealth by 2016.

11/11/2014 Ανισότητα: 16.000 οικογένειες ελέγχουν τον πλούτο στις ΗΠΑ
Τη διεύρυνση της ανισότητας στις ΗΠΑ σε επίπεδα ρεκόρ έρχεται να επιβεβαιώσει μια νέα πανεπιστημιακή έρευνα που δημοσιεύτηκε τον περασμένο μήνα από τους καθηγητές Emanuel Saez και Gabriel Zucman.

28/09/2014 Profit from Crisis: Why capitalists do not want recovery, and what that means for America
For any group to increase its relative power in society, that group must be able to strategically sabotage others in that society. This rule derives from the very logic of power relations. It means that capitalists, seeking to augment their income-share-read-power, have to threaten or undermine the rest of society. And one of the key weapons they use in this power struggle –sometimes conscientiously, though usually by default – is unemployment.

08/07/2014 The Pitchforks Are Coming… For Us Plutocrats 
I see pitchforks.
At the same time that people like you and me are thriving beyond the dreams of any plutocrats in history, the rest of the country—the 99.99 percent—is lagging far behind. The divide between the haves and have-nots is getting worse really, really fast. In 1980, the top 1 percent controlled about 8 percent of U.S. national income. The bottom 50 percent shared about 18 percent. Today the top 1 percent share about 20 percent; the bottom 50 percent, just 12 percent.

07/07/2014 Spiegel: Χωρίς αποτέλεσμα η μείωση του κατώτατου μισθού στην Ελλάδα ("K")
Η μείωση του κατώτατου μισθού στην Ελλάδα δεν είχε πρακτικά θετική επίπτωση εκτιμά το γερμανικό οικονομικό περιοδικό «Der Spiegel» και επισημαίνει ότι, αντιθέτως, η ανεργία αυξήθηκε από το 25% στο 28% μετά την περικοπή του, αν και εκτιμάται ότι θα περιοριστεί στο 25-26% ώς το τέλος του έτους. Με αφορμή την έγκριση σήμερα από το γερμανικό Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο της εισαγωγής του κατώτατου μισθού στη Γερμανία (8,50 ευρώ την ώρα) από την 1.1.2015, το περιοδικό διερευνά τι συμβαίνει στις άλλες χώρες της Ευρώπης, όπου το μέτρο εφαρμόζεται ήδη. Σε αυτό το πλαίσιο, αναφέρει ότι στην Ελλάδα ο μεικτός μηνιαίος κατώτατος μισθός μειώθηκε το 2012 από 751,39 ευρώ σε 586,08 ευρώ και εκτιμά ότι δεν υπήρξε κάποιο θετικό αποτέλεσμα, καθώς η ανεργία συνέχισε να αυξάνεται, ενώ η κατανάλωση μειώθηκε περαιτέρω και κλείνουν καταστήματα και μεσαίες επιχειρήσεις.

15/06/2014 The True Cost of Hidden Money 
Why do international balance sheets each year show more liabilities than assets, as if the world is in debt to itself?
By analyzing data released in recent years by central banks in Switzerland and Luxembourg on foreigners’ bank holdings, then extrapolating to other tax havens, Mr. Zucman has put creditable numbers on tax evasion, showing that it’s rampant — and a major driver of wealth inequality.
“There’s a profound shift in attitudes that happened in the 1980s,” Mr. Zucman says. “In the ’50s, ’60s and ’70s, taxes were much higher, yet it was not considered normal to try to aggressively minimize your tax bill and even to evade taxes.” He finds it “no coincidence” that the era of widespread tax evasion began in the Reagan era, with the rise of the idea that government is a beast that must be starved. Because large-scale tax evasion skews key economics statistics, it hampers officials’ ability to manage the economy or make policy, Mr. Zucman says. It erodes respect for the law, preventing the government from carrying out one of its essential tasks. And it discourages job creation, since it rewards people and corporations for keeping money overseas, instead of investing it domestically.

THE MISSING WEALTH OF NATIONS
Gabriel Zucman Paris School of Economics ∗ February 25, 2013
14/05/2015 Και γιατί η ανισότητα ν' αποτελεί κοινωνικό πρόβλημα;
blogger Cynical, στοιχεία από
21/04/2014 Οι ανισότητες «δηλητηριάζουν» τη δημοκρατία
Η μονομερής κατοχή του πλούτου δεν επηρεάζει μόνο την κοινωνική ευημερία, αλλά και τον ίδιο τον καπιταλισμό. Η ραγδαία συγκέντρωση του πλούτου στα χέρια των λίγων, της ολιγαρχίας, απειλεί την κοινωνική ανέλιξη και την αξιοκρατία που αποτελούν τους πυλώνες της δημοκρατίας» προειδοποιεί ο Γάλλος οικονομολόγος Τομά Πικετί.

Thomas Piketty,  Capital in the 21st Century
When the rate of return on capital exceeds the rate of growth of output and income, as it did in the nineteenth century and seems quite likely to do again in the twenty-first, capitalism automatically generates arbitrary and unsustainable inequalities that radically undermine the meritocratic values on which democratic societies are based.
Εventually contribute to rebuild a class of rentiers in the U.S., whereby a small group of wealthy but untalented children controls vast segments of the U.S. economy and penniless, talented children simply can’t compete….there is a decent probability that the U.S. will look like Old Europe prior to 1914 in a couple of generations
Inequality & Capitalism in the Long - Run: Lecture, Helsinki 29/11/2013

19/04/2014 Wall Street deregulation pushed by Clinton advisers
Wall Street deregulation, blamed for deepening the banking crisis, was aggressively pushed by advisers to Bill Clinton who have also been at the heart of current White House policy-making, according to newly disclosed documents from his presidential library.

24/03/2014 When the Government Outsources to Private Companies, Inequality Gets Worse
The Nation, Michell Chen
State and local officials nationwide are responding to budget crunches by siphoning off public services to private contractors — the classic “market-based solution” for a fiscal crisis. But on balance, the savings of these supposedly cost-saving outsourcing measures often turn out to be less than advertised. A new report from the Colorado Center for Policy Studies out of the University of Colorado outlines the true price of outsourcing government functions like sanitation and healthcare: weakened social infrastructure, deepened economic inequity and hollowed-out civic institutions.

23/03/2014 Wealth Over Work
The New York Times, Paul Krugman

Great wealth buys great political influence — and not just through campaign contributions. Many conservatives live inside an intellectual bubble of think tanks and captive media that is ultimately financed by a handful of megadonors. Not surprisingly, those inside the bubble tend to assume, instinctively, that what is good for oligarchs is good for America.
 
20/01/2014 85 richest people as wealthy as poorest half of the world

02/12/2013 Η «ανάπτυξη» σκοτώνει όπως και η κρίση τους… 
  1. Το 1990 το ΑΕΠ της χώρας ήταν 38 δισ. ευρώ. Το 2007 ανήλθε στα 208 δισ. ∆ηλαδή, αυξήθηκε κατά 5,5 φορές.
  2. Το 1990 –σύµφωνα µε τα στοιχεία της ICAP– τα κέρδη των επιχειρήσεων (ΑΕ και ΕΠΕ) ήταν 575 εκατομμύρια ευρώ. Το 2007 τα κέρδη των επιχειρήσεων είχαν εκτιναχτεί στα 16 δισ. ευρώ. ∆ηλαδή, αυξήθηκαν κατά 28 φορές.
  3. Το 1990 το ποσοστό των κερδών των επιχειρήσεων σε σχέση µε το ΑΕΠ ήταν 1,5%. Το 2007 το ποσοστό των κερδών των επιχειρήσεων ανήλθε στο 7,7% του ΑΕΠ. Που σηµαίνει ότι αυξήθηκε πάνω από 5 φορές, ισόποσα δηλαδή προς την αύξηση του ΑΕΠ.
  4. Το 1990 το βασικό ημερομίσθιο του ανειδίκευτου εργάτη ήταν 15 ευρώ. Το 2007 το βασικό µεροκάµατο µόλις και µετά βίας είχε φτάσει στα 30 ευρώ.
  5. Σύµφωνα µε την έκθεση της ICAP για το 2006, ο ρυθµός αύξησης των προ φόρων κερδών των ΑΕ και ΕΠΕ στην Ελλάδα ήταν της τάξης του 60%, όταν την ίδια χρονιά το ΑΕΠ αυξήθηκε 4%. ∆ηλαδή τα κέρδη των επιχειρήσεων αυξήθηκαν 15 φορές ταχύτερα απ’ ό,τι αυξήθηκε το ΑΕΠ της χώρας και 5 φορές ταχύτερα απ’ ό,τι αυξήθηκαν τα κέρδη των επιχειρήσεων στην υπόλοιπη ΕΕ. Σύµφωνα µε τα ίδια στοιχεία, το 2006, παραµονές της κρίσης, τα μονοπώλια κέρδιζαν ανά εργαζόµενο 44.000 ευρώ.
  6. Ειδικά το διάστημα 1997-2007 το ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 45%. Όμως την ίδια περίοδο το δηµόσιο χρέος όχι µόνο δε µειώθηκε αλλά πολλαπλασιάστηκε, αφού η αύξηση της «πίτας» (που δεν πήγε σε μισθούς και συντάξεις) κόπηκε σε µεγάλα κοµµάτια και µοιράστηκε µε τη µορφή φοροαπαλλαγών, «κινήτρων», υπερκερδών και προνοµίων στο µεγάλο κεφάλαιο.
Από τα παραπάνω ας κρατήσουμε ένα βασικό συμπέρασμα: Σε µια περίοδο που καλύπτει σχεδόν δύο δεκαετίες, ο ελληνικός λαός πολλαπλασίασε µε τη δουλειά του την περίφημη «πίτα». Η Ελλάδα γνώρισε «ανάπτυξη». Όμως:
α) Η υπερδεκαπενταετής «ανάπτυξη» δεν απέτρεψε την κρίση.
β) Ενώ από την κατά 5,5 φορές αύξηση του ΑΕΠ της χώρας τα κέρδη της τάξης των εχόντων και κατεχόντων  αυξήθηκαν κατά 28 φορές (!), ο λαός είδε τον κατώτατο μισθό του να αυξάνει μόνο κατά 1 φορά! Κάπως έτσι ο εργαζόμενος, παρά την «ανάπτυξη» και την «αύξηση του εθνικού πλούτου», έφτασε να ζει (στοιχεία ΙΝΕ/ΓΣΕΕ) σε συνθήκες που σε αποπληθωρισµένες τιμές ισοδυναμούσαν µε το ότι η αγοραστική του δύναµη έπεσε στα επίπεδα του 1984!

26/09/2013 Rising wealth-to-income ratios, inequality, and growth
Thomas Piketty, Gabriel Zucman, 26 September 2013
According to many measures, inequality has been increasing in the developed world and is now approaching prewar levels. Income inequality does not tell the whole story. This column documents the increase in the ratio of private wealth to national income. This macroeconomic change, precipitated by slowing GDP growth, exacerbates the problem of wealth inequality and makes the economy more susceptible to bubbles.

12/09/2013 Οι πλούσιοι πλουσιότεροι στην Ελλάδα - και παντού
Ιδιαίτερο ενδιαφέρουν έχουν οι αριθμοί για τους UHNWI στην δοκιμαζόμενη χώρα μας: Ενώ τα εισοδήματα και κοινωνικές παροχές κατακρημνίζονται και η ανεργία οδεύει προς το 30% , οι πλούσιοι έγιναν  κατά πολύ πλουσιότεροι. Οι 455 Έλληνες που συμπεριέλαβε η έκθεση της UΒS ως UHNWI το 2012, φέτος έφτασαν τους 505 (αύξηση 11%) , ενώ η συνολική αξία της περιουσίας τους ανέβηκε κατά 20%, από τα 50 στα 60 δισεκατομμύρια δολάρια (περίπου από τα 37 στα 45 δισεκατομμύρια Ευρώ). Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες αυξήσεις στον αριθμό (μαζί με την Γερμανία την Ρουμανία και την Πορτογαλία) στην ΕΕ και την μεγαλύτερη αύξηση της αξίας της περιουσίας των μεγιστάνων στην Ευρώπη μετά την (επίσης υπό καθεστώς λιτότητας) Ρουμανία. Αν υπάρχει μια σαφέστερη και εμβληματικότερη ένδειξη της νοσηρής ταξικότητας της ακολουθούμενης πολιτικής στην χώρα μας τα τελευταία χρόνια, είναι αυτή η "ανάκαμψη για Κροίσους", που πιθανόν θα πρέπει να προϊδεάσει για την φύση της επιδιωκόμενης και εξαγγελόμενης κάθε τόσο "ανάκαμψης της οικονομίας μας", και ποιους θα αφορά.

31/05/2013 Το 1% ελέγχει το 39% της παγκόσμιας περιουσίας
Το πλουσιότερο 1% ελέγχει το 39% της παγκόσμιας περιουσίας και το μερίδιο του ενδέχεται να αυξηθεί τα επόμενα χρόνια, σύμφωνα με νέα έρευνα της Boston Consulting Group.

31/05/2013 World’s 100 Richest earned enough in 2012 to End Global Poverty 4 Times over
Oxfam is a leading international philanthropy organization. Its new report, ‘The Cost of Inequality: How Wealth and Income Extremes Hurt us All,’ argues that the extreme concentration of wealth actually hinders the world’s ability to reduce poverty. Read More: http://www.whydontyoutrythis.com/2013/05/world-s-100-richest-earned-enough-in-2012-to-end-global-poverty-4-times-over.html - Follow us on Facebook: whydontyoutrythis

23/04/2013  Αύξησαν τον πλούτο τους στην κρίση οι πλουσιότεροι Αμερικανοί
"Η ανισότητα του πλούτου αυξήθηκε κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων ετών της ανάκαμψης," λένε οι συντάκτες της έρευνας. "Ο μέσος όρος του πλούτου των νοικοκυριών της πιο εύπορη ομάδας ήταν σχεδόν 24 φορές μεγαλύτερη από εκείνο στις λιγότερο εύπορες ομάδα το 2011. Κατά την έναρξη της ανάκαμψης το 2009, η αναλογία αυτή ήταν μικρότερη από 18 προς 1".
15/03/2013  After Five Years
When the Great Recession began five years ago, there were fears it could turn into a new Great Depression. That did not happen — except in Greece. This week Greece reported that its real gross domestic product fell for the fifth consecutive year, leaving the 2012 Greek economy 20 percent smaller than it was in 2007. The charts contrast the past five years in Greece with the same period after 1929 in the United States. All figures are adjusted for inflation. The economic numbers show the total change for each year compared with the base year.

01/03/2013  Austerity obstructs real economic reform
Wolfgang Münchau, Financial Times
Austerity and reform are the opposite of each other.  [...] By putting fiscal consolidation first, the political establishment also took a big gamble against what we know from history.

24/12/2012  2012: Η χρονιά των τραπεζικών σκανδάλων
Η χειραγώγηση του Libor, τα τεράστια ποσά που εξανεμίστηκαν σε αποτυχημένες χρηματιστηριακές κερδοσκοπίες, τα σκάνδαλα πώλησης ακατάλληλων επενδυτικών προϊόντων και οι κατηγορίες για βαριές απάτες, όπως ξέπλυμα χρήματος από τρομοκρατία και ναρκωτικά, χτύπησαν σχεδόν όλους τους οίκους των μεγάλων χρηματοπιστωτικών κέντρων σε ΗΠΑ, Βρετανία, Ελβετία, Γερμανία, αλλά και σε Ολλανδία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, χωρίς να λείπουν από τον κατάλογο αναδυόμενοι κολοσσοί της Ανατολής.  
Για να αντεπεξέλθουν στις νέες ρυθμίσεις, οι τράπεζες απολύουν τους εργαζόμενους κατά χιλιάδες (παρόλο που τα μεγέθη είναι δύσκολο να συγκεντρωθούν, ο αριθμός των απολύσεων τραπεζικών υπαλλήλων στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη, από το 2008 όπου ξέσπασε η διεθνής κρίση, ξεπερνά το εκατομμύριο), πωλούν μονάδες, κλείνουν υποκαταστήματα και κόβουν τα δάνεια. Έτσι, επιτείνουν την πιστωτική αποστράγγιση για τους καταναλωτές και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, βαθαίνοντας την ύφεση και προκαλώντας παράλυση στο φιλελεύθερο οικονομικό μοντέλο της σύγχρονης Δύσης, που στηρίζεται πάνω απ’ όλα στους χρηματοπιστωτικούς οίκους.
 

18/12/2012


16/12/2012  Φοροδιαφυγή και πάλι / του Δημήτρη Νούλα (PPOL)
Η ερευνητική ομάδα Μάνου Ματσαγγάνη και Χρύσας Λεβέντη του οικονομικού πανεπιστημίου Αθηνών εκπόνησε σχετική μελέτη με θέμα «Διανεμητικές επιδράσεις της φοροδιαφυγής στην Ελλάδα». Εκεί εκτιμούν την έκταση της φοροδιαφυγής στην Ελλάδα ανά εισοδηματική ομάδα και τις επιπτώσεις της στην κατανομή εισοδήματος συγκρίνοντας δεδομένα από ένα μεγάλο δείγμα φορολογικών δηλώσεων και από την στατιστική έρευνα που αντιπαραβάλλει το μέσο ετήσιο δηλωθέν εισόδημα σε ευρώ και το αντίστοιχο υπολογιζόμενο εισόδημα από την έρευνα EU-SILK** κατά έτη: 2005, 2006, 2007 και 2009.
Στην Ελλάδα η έκταση της φοροδιαφυγής και της παραοικονομίας έφθανε στο 27.5% του ΑΕΠ κατά την περίοδο 1999-2007 και σχετική έκθεση του «διεθνούς νομισματικού ταμείου» (ΔΝΤ) αναφέρει ότι το 2006 η μη-καταβολή ΦΠΑ υπερέβη το 30% -έναντι 12% κατά μέσο όρο στην Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Η τελευταία έκθεση του «οργανισμού οικονομικής συνεργασίας και ανάπτυξης» (ΟΟΣΑ) εκτιμά, επίσης, πως αν η χώρα μας ήταν σε θέση να συλλέξει ΦΠΑ, εισφορές κοινωνικής ασφάλισης και φόρο εισοδήματος με τη μέση αποδοτικότητα των χωρών του ΟΟΣΑ θα είχε αύξηση εσόδων κατά 5% του ΑΕΠ, δηλαδή δεν θα υπήρχε χρεοκοπία.

22/11/2012 Workers must get a bigger slice of the pie
Economic growth in Europe depends on a recovery in household consumption. And that, in turn, requires a rethinking of the balance between capital and labour.
Over the last 30 years, wage growth has lagged behind productivity across the industrialized world, leading to a steep fall in wages, salaries and other employee benefits as a proportion of GDP.

Simultaneously, there has been a big rise in inequality as the benefits of economic growth have accrued to those at the top of the income scale, as well as a steady increase in corporate income and profits. These trends have gone hand-in-hand with a steady decline in business investment.
Europe’s strategy for dealing with the euro zone crisis has exacerbated these trends and is therefore a further obstacle to economic recovery.

20/11/2012 Wealth Inequality in America
Infographics on the distribution of wealth in America, highlighting both the inequality and the difference between our perception of inequality and the actual numbers. The reality is often not what we think it is.

References:
It's the Inequality, Stupid
Eleven charts that explain what's wrong with America.
Wealth Inequality in America
How Unequal We Are:
The Top 5 Facts You Should Know About The Wealthiest One Percent Of Americans
CEO pay is 380 times average worker's - AFL-CIO

17/09/2012 Ρεκόρ φτώχειας στις ΗΠΑ καθώς ανοίγει η ψαλίδα της ανισότητας
Παρά το γεγονός ότι η φτώχεια διατηρήθηκε στο περυσινό επίπεδο, υπάρχουν και κάποιες άσχημες ειδήσεις. Το μέσο πραγματικό εισόδημα των νοικοκυριών μειώθηκε 1,7%, δηλαδή στα 62.273 δολάρια, ενώ η εισοδηματική ανισότητα αυξήθηκε το 2011. Ο δείκτης Gini, ένα αρκετά διαδεδομένο μέσο μέτρησης της ανισότητας, σημείωσε άνοδο 1,6% μεταξύ 2010-2011. «Είναι η πρώτη φορά που ο δείκτης Gini παρουσιάζει ετήσια αύξηση από το 1993, το πρώτο έτος που διατίθεται ως συγκρίσιμο μέγεθος για τη μέτρηση της εισοδηματικής ανισότητας», ανακοίνωσε η Υπηρεσία Απογραφής.

Η αύξηση της ανισότητας φαίνεται να ωθείται από τα κέρδη κοντά στο άνω όριο του εισοδηματικού φάσματος και τις μειώσεις στη μεσαία τάξη. Το πραγματικό εισόδημα του υψηλότερου 20% των ειδοδηματιών αυξήθηκε κατά 1,6%, ενώ το κορυφαίο 5% των εισοδηματιών είδαν τα εισοδήματα τους να αυξάνονται 4,9%. Την ίδια στιγμή, τα μεσαίου εισοδήματος πεμπτημόρια έπεσαν μεταξύ 1 και 1,9% το καθένα. Όταν ο δείκτης Gini ρυθμίζεται έτσι ώστε να περιλάβει τις διαφορετικές μορφές των νοικοκυριών για κάθε δείγμα, το χαμηλότερο πεμπτημόριο ουσιαστικά παρέμεινε το ίδιο. Το ποσοστό των εξαιρετικά φτωχών -ανθρώπων δηλαδή που κερδίζουν λιγότερα από το μισό του επίσημου ορίου της φτώχειας- βρισκόταν σταθερά στο 6,6% του πληθυσμού.
26/03/2012 Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι / του Στίβεν Ράτνερ (New York Times)
Νέα στατιστικά στοιχεία αποκαλύπτουν ολοένα και πιο κραυγαλέο χάσμα μεταξύ των εισοδημάτων των πλουσίων και των υπολοίπων -και την απελπισμένη ανάγκη που υπάρχει να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα αυτό. Η διαμορφούμενη κατάσταση μοιάζει εξωφρενική ακόμα και για μια χώρα που θεωρείται -κι είναι- εξοικειωμένη με την εισοδηματική ανισότητα.

13/12/2011 It's the income inequality stupid! (Part II)
ΙΣΤΟΡΙΑ | Μια φορολογική εκκρεμότητα ηλικίας έξι δεκαετιών...
1951, Κυριάκος Βαρβαρέσσος (καθηγητής πολιτικής οικονομίας, πρώην υπουργός, διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας και τότε συμβούλος της Παγκόσμιας Τράπεζα)
« Η έκθεσις επί του οικονομικού προβλήματος της Ελλάδος»
1. « Το τρωτόν της ελληνικής φορολογίας δεν είναι το υπερβολικόν της βάρος αλλά η άνισος κατανομή της. Οι έμμεσοι φόροι οι οποίοι βαρύνουν την ευρείαν κατανάλωσιν και επομένως πλήττουν δυσαναλόγως τα μικρά εισοδήματα, αντιπροσωπεύουν τα 80% σχεδόν των συνολικών εσόδων του κράτους. Τούτο υπήρξεν ανέκαθεν χαρακτηριστικόν του ελληνικού φορολογικού συστήματος και εν εκ των κυριωτέρων αιτίων της κοινωνικής ανισότητος και των κοινωνικών αντιθέσεων στη χώρα».
2. «Όπως εμφανίζεται σήμερα η κατάστασις φαίνεται ότι το συνολικόν εισόδημα το οποίον πραγματοποιούν αι ανωτέρω τάξεις (βιομήχανοι, έμποροι, ελεύθεροι επαγγελματίες) ανέρχεται εις 3,5 τρισ. δραχμές. Επειδή το καθαρόν εισόδημα ανέρχεται εις 25,5 τρισ. έπεται ότι τα απομένοντα 22 πραγματοποιούνται παρά των αγροτών, των εργατών, των δημοσίων υπαλλήλων . Δεν νομίζω ότι θα ευρεθή κανείς τόσον εύπιστος, ώστε να παραδεχθή ότι το καθαρόν εθνικόν εισόδημα κατανέμεται κατά τον παράδοξον αυτόν τρόπον.
3. «Οσάκις υποκύπτομεν εις τας πιέσεις των διαφόρων συμφερόντων προσπαθούμεν να δικαιολογήσωμεν την συνθηκολόγησιν ταύτην (φοροαπαλλαγή, φοροδιαφυγή κττ) λέγοντες ότι δεν κάμνομεν φορολογικήν πολιτικήν, αλλά πολιτικήν ναυτιλιακήν, βιομηχανικήν, τραπεζικήν, εμπορικήν... Το αποτέλεσμα μοιραίως είναι η επιβολή ολοκλήρου του φορολογικού βάρους επί των οικονομικά ασθενέστερων».
4. «Οι ξένοι σύμβουλοί μας (Άγγλοι και Αμερικανοί) καίτοι ετόνισαν επανειλημμένως την ανεπάρκειαν της συμμετοχής των οικονομικώς ισχυροτέρων... συνεκέντρωσαν μάλλον τας προσπαθείας εις την εκ της εμμέσου φορολογίας αύξησιν των εσόδων. Προφανώς, εσχημάτισαν την εντύπωσιν ότι δεν έχωμεν ούτε την θέλησιν ούτε την ικανότητα να φορολογήσωμεν τους οικονομικώς ισχυρούς. Εις μάς απόκειται να αποδείξωμεν ότι είναι δυνατόν να δημιουργηθεί εις την χώραν μας δίκαιον και άρτιον φορολογικόν σύστημα».

Wanted: A miracle in Greece (σελ 14-16)
By Paul A. Porter, Former Presidential Emissary to Greece, 1947

Top Income Tax Rate: How's 83% Sound? (Bloomberg)
"...countries that made large cuts in top tax rates such as the United Kingdom or the United States have not grown significantly faster than countries that did not, such as Germany or Denmark. What does show a strong correlation is falling tax rates and the share of pre-tax income held by the top 1 percent — which has more than doubled in the U.S., to more than 20 percent, over the past 40 years. [..] That’s a dry way of saying the rich make a lot more than they deserve and they’ve used that wealth to persuade the rest of us that they deserve it."

ΗΠΑ: Πώς ακούγεται ο φορολογικός συντελεστής του 83%; (Hμερησία)
Να κάτι που θα ξεσήκωνε τον Αμερικανό ακτιβιστή Grover Norquist: η μελέτη ομάδας διακεκριμένων οικονομολόγων καταλήγει στο συμπέρασμα πως ο ανώτατος φορολογικός συντελεστής για τα εισοδήματα στις ΗΠΑ θα μπορούσε να αυξηθεί έως το 83%, χωρίς να επηρεάσει κανέναν πλην των βαθύπλουτων. Η πρότασή τους, που σίγουρα θα ρίξει λάδι στον πολιτικό διάλογο για τα άνισα εισοδήματα, είναι (οτι) οι αυξήσεις των αμοιβών των πολύ εύπορων Αμερικανών να αντανακλά το βαθμό τη δίψα τους για αποκόμιση οφέλους και όχι τη βελτίωση της παραγωγικότητας.

01/11/2011 Richard Wilkinson: How economic inequality harms societies
We feel instinctively that societies with huge income gaps are somehow going wrong. Richard Wilkinson charts the hard data on economic inequality, and shows what gets worse when rich and poor are too far apart: real effects on health, lifespan, even such basic values as trust.
In "The Spirit Level," Richard Wilkinson charts data that proves societies that are more equal are healthier, happier societies

14/10/2011 Στοιχεία φορολόγησης (Ε. Βενιζέλος, Βουλή, αφορά το 2009)

10/11/2011 It's the income inequality stupid! (Part I)
Αύξηση 275% κατέγραψε το μέσο μετά φόρων εισόδημα του πλουσιότερου 1% του αμερικανικού πληθυσμού, από το 1979 μέχρι το 2007, όπως αποκάλυψε έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κογκρέσου, σύμφωνα με τους New York Times.
Στο ίδιο χρονικό διάστημα, το μέσο εισόδημα του πιο εύπορου 20% του πληθυσμού αυξήθηκε κατά 65%, ενώ αντιθέτως, το μέσο εισόδημα για το πιο φτωχό μέρος του πληθυσμού αυξήθηκε κατά μόλις 18%. Για την «μεσαία» τάξη, ο ρυθμός ανάπτυξης του μέσου μετά φόρων εισοδήματος ήταν λίγο χαμηλότερος από το 40%.
Η έκθεση, η σύνταξη της οποίας είχε ζητηθεί εδώ και αρκετά χρόνια, βασίστηκε σε αναλύσεις του Internal Revenue Service και του Census Bureau, και εκτιμάται ότι θα έχει σημαντική επίπτωση στην έκβαση των διαβουλεύσεων αναφορικά με το πόσο δίκαιες είναι οι πολιτικές φορολόγησης και δαπανών.
Σύμφωνα με την έκθεση, η κυβερνητική πολιτική έχει γίνει λιγότερο αναδιανεμητική από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, καθώς κάνει όλο και λιγότερα για να μειώσει την συγκέντρωση του πλούτου.
Επιπλέον, οι κοινωνικές δαπάνες δεν συμβάλουν την εξομάλυνσης της κατανομής των εισοδημάτων, καθώς ένα αυξανόμενο μερίδιο αυτών των δαπανών –όπως για παράδειγμα η κοινωνική ασφάλιση- κατευθύνεται σε ηλικιωμένους αμερικάνους, ασχέτως των εισοδημάτων τους.

Euro2day:  Η μεγάλη κλοπή της μεσαίας τάξης, (και η ληστεία των φτωχών)
New York Times: Top Earners Doubled Share of Nation’s Income
Wikipedia: Income inequality in the United States

21/10/2011
Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας: 147 εταιρείες ελέγχουν την παγκόσμια οικονομία
  • 147 εταιρείες, κυρίως χρηματοπιστωτικά ιδρύματα  (40% παγκοσμίως)
  • < 1.318 εταιρείες με αλληλοσυνδεόμενες ιδιοκτησίες (20% + 60% = 80% παγκοσμίως)
  • < 46.060 πολυεθνικές
  • < 37.000.000  εταιρείες (100% παγκοσμίως)
"...στο ανώτερο σκαλί της «πυραμίδας» βρίσκονται 147 εταιρείες που συνδέονται ακόμη πιο στενά μεταξύ τους. «Στην πραγματικότητα λιγότερο από το 1% των εταιρειών ήταν σε θέση να ελέγχουν το 40% του συνολικού δικτύου», λέει ο Τζέιμς Γκλατφέλντερ, του Ελβετικού Ινστιτούτου. Οι περισσότερες εταιρείες που βρίσκονται στη κορυφή είναι χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ενώ στις 20 πρώτες βρίσκονται η Barclays Bank, η JPMorgan Chase &Co, η UBS AG, η ΑΧΑ και οι όμιλοι Goldman Sachs και Vanguard.
New Scientist: Revealed – the capitalist network that runs the world