Oct 27, 2012

Το Ηolly Grail της μείωσης μισθών - δικαιωμάτων

16/10/2015 Η εκδίκηση της γενιάς των 500 ευρώ

Μια σειρά από οικονομικές μελέτες που είδαν τους τελευταίους μήνες το φως της δημοσιότητας επιβεβαιώνουν αυτό που αρκετοί υποψιάζονταν εδώ και χρόνια.  Οτι δηλαδή το «ελαστικό» εργατικό δυναμικό των 500 ευρώ και των συμβάσεων εργασίας των μηδενικών ωρών χρειάζεται αυξημένη εποπτεία και έλεγχο για να δουλέψει για τα ψίχουλα που του προσφέρουν.  Μια ολόκληρη γενιά εργαζομένων της σύγχρονης ακραία ελεύθερης αγοράς εργασίας δουλεύει ακολουθώντας πιστά πλέον το γνωμικό των βιομηχανικών εργατών της Σοβιετικής Ενωσης: «Προσποιούμαστε ότι δουλεύουμε, προσποιούνται ότι μας πληρώνουν».

Η μελέτη

Rigidities through flexibility: flexible labour and the rise of management bureaucracies Abstract απο το Gambridge Journal of EconomicsAlfred Kleinknecht, Zenlin Kwee and Lilyana Budyanto


03/02/2015 Εκθεση- κόλαφος της Τράπεζας της Ελλάδας για τις μειώσεις των μισθών
Οχι μόνο δεν αυξήθηκε η παραγωγικότητα με τις μειώσεις μισθών την τελευταία 5ετία, αλλά συν τοις άλλοις οι τιμές των προϊόντων παρέμειναν σε δυσανάλογα υψηλά επίπεδα και τα περιθώρια κέρδους των επιχειρήσεων- κυρίως των βιομηχανιών- διευρύνθηκαν.  Στο συμπέρασμα αυτό δεν καταλήγει κάποιο think tank της ριζοσπαστικής αριστεράς, ούτε κάποια έκθεση συνδικαλιστικού οργάνου, αλλά ειδική μελέτη της Τράπεζας της Ελλάδας  Πηγή: Εκθεση- κόλαφος της Τράπεζας της Ελλάδας για τις μειώσεις των μισθών

08/07/2014 The Pitchforks Are Coming… For Us Plutocrats 
I see pitchforks.
At the same time that people like you and me are thriving beyond the dreams of any plutocrats in history, the rest of the country—the 99.99 percent—is lagging far behind. The divide between the haves and have-nots is getting worse really, really fast. In 1980, the top 1 percent controlled about 8 percent of U.S. national income. The bottom 50 percent shared about 18 percent. Today the top 1 percent share about 20 percent; the bottom 50 percent, just 12 percent.

07/07/2014 Spiegel: Χωρίς αποτέλεσμα η μείωση του κατώτατου μισθού στην Ελλάδα ("K")
Η μείωση του κατώτατου μισθού στην Ελλάδα δεν είχε πρακτικά θετική επίπτωση εκτιμά το γερμανικό οικονομικό περιοδικό «Der Spiegel» και επισημαίνει ότι, αντιθέτως, η ανεργία αυξήθηκε από το 25% στο 28% μετά την περικοπή του, αν και εκτιμάται ότι θα περιοριστεί στο 25-26% ώς το τέλος του έτους. Με αφορμή την έγκριση σήμερα από το γερμανικό Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο της εισαγωγής του κατώτατου μισθού στη Γερμανία (8,50 ευρώ την ώρα) από την 1.1.2015, το περιοδικό διερευνά τι συμβαίνει στις άλλες χώρες της Ευρώπης, όπου το μέτρο εφαρμόζεται ήδη. Σε αυτό το πλαίσιο, αναφέρει ότι στην Ελλάδα ο μεικτός μηνιαίος κατώτατος μισθός μειώθηκε το 2012 από 751,39 ευρώ σε 586,08 ευρώ και εκτιμά ότι δεν υπήρξε κάποιο θετικό αποτέλεσμα, καθώς η ανεργία συνέχισε να αυξάνεται, ενώ η κατανάλωση μειώθηκε περαιτέρω και κλείνουν καταστήματα και μεσαίες επιχειρήσεις.

24/12/2013 Αυξήστε τον κατώτατο μισθό! Economic Policy Institute (ΕΡΙ) 
Η ανάλυση διαπίστωσε ότι αν το κατώτατο ωρομίσθιο στις ΗΠΑ αυξηθεί -μέσω τριών ετήσιων αυξήσεων ύψους 0,95 δολαρίων- στα 10,10 δολάρια ώς το 2016, τότε περίπου 27,8 εκατομμύρια εργαζόμενοι θα δουν τις αποδοχές τους να αυξάνονται. Τα 35 δισ. δολάρια, που εκτιμάται ότι θα είναι συνολικά οι επιπλέον απολαβές αυτών των εργαζομένων, θα επιστρέψουν ξανά στην οικονομία. Κι αυτό, επειδή θεωρείται σχεδόν σίγουρο ότι τα χαμηλού εισοδήματος νοικοκυριά, που θα επωφεληθούν κυρίως από την αύξηση του ωρομισθίου, θα δαπανήσουν το επιπλέον εισόδημά τους. Η αύξηση της κατανάλωσής τους θα έχει ως αποτέλεσμα την επέκταση της οικονομίας στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο και την αύξηση του ΑΕΠ – σύμφωνα με τους υπολογισμούς του ΕΡΙ κατά περίπου 22 δισ. δολάρια. Παράλληλα, η οικονομική ανάπτυξη θα τροφοδοτήσει και τη δημιουργία 85.000 νέων θέσεων εργασίας.

Report: Wages Incomes and Wealth
Raising the Federal Minimum Wage to $10.10 Would Lift Wages for Millions and Provide a Modest Economic Boost

08/11/2013 Δικαίωμα στη σχόλη: Το παράδειγμα Ρούσβελτ και το ελληνικό αντιπαράδειγμα
Mιλάμε συχνά για το Νιου Ντιλ, αλλά ξεχνάμε μια ακόμα σημαντικότερη μεταρρύθμιση του Ρούσβελτ στην διάρκεια της Μεγάλης Κρίσης, όταν πρώτος στον κόσμο εισήγαγε το πενθήμερο, μειώνοντας τις εβδομαδιαίες ώρες εργασίας από 48 σε 40. Η λογική ήταν απλή. Αν ο καθένας δουλέψει λιγότερο, τότε θα υπάρχει περισσότερη εργασία για όλους και η ανεργία θα μειωθεί. Οι εργοδότες δεχθήκαν το νέο εργασιακό νόμο, όταν ο Ρούσβελτ τους απείλησε με χειρότερα μέτρα σε περίπτωση που αρνούνταν. Οι μελέτες των Neumann, Taylor κ.α., δημοσιευμένες στο Economic Journal και το πλέον έγκυρο American Economic Review, υπολογίζουν ότι από την πολιτική του Ρούσβελτ δημιουργήθηκαν μακροπρόθεσμα 1.1 εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας (αρχικά φτάσαν τα 2.7 εκατομμύρια), ενώ οι μηνιαίοι μισθοί δεν μειώθηκαν, δηλαδή η ωριαία αμοιβή των εργαζομένων αυξήθηκε. Μετά τον πόλεμο μία-μία όλες οι προηγμένες οικονομίες ακολούθησαν το παράδειγμα των ΗΠΑ κάνοντας το Σάββατο αργία. Από τους τελευταίους κι εμείς στην Ελλάδα, σε μία από τις πρώτες «αλλαγές» της κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου.

07/08/2013 Χωρίς αποτέλεσμα σε ανταγωνιστικότητα -ανεργία η μείωση του κατώτατου μισθού
Πάντως, σύμφωνα με μελέτη του υπουργείου Εργασίας, μόλις στο 29,4% του μέσου μισθού, στο χαμηλότερο δηλαδή επίπεδο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μαζί με την Τσεχία βρίσκεται ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα, και παρ’ ό,τι η Τρόικα διατηρεί ανοικτό το ενδεχόμενο νέας μείωσής του.
Μελέτη του Εθνικού Ινστιτούτου Εργασίας και Ανθρώπινου Δυναμικού (ΕΙΕΑΔ) του υπουργείου Εργασίας, αποδεικνύει ότι ο κατώτατος μισθός δεν επηρεάζει (τουλάχιστον καθοριστικά ή άμεσα) την ανταγωνιστικότητα. Ή τουλάχιστον, ο κατώτατος μισθός δεν επηρεάζει την ανταγωνιστικότητα κόστους όσο άλλες δυνάμεις και άλλες πολιτικές. Το ύψος του κατώτατου μισθού ως αναλογίας του μέσου μισθού μιας χώρας και το επίπεδο του μοναδιαίου κόστους εργασίας της χώρας, εξηγούν οι επιστήμονες του ΕΙΕΑΔ, δεν συνδέονται μεταξύ τους, και αυτό αποδεικνύεται σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

18/02/2013 Minimum Wage Economics (P Krugman)
"So, a minimum wage increase isn’t some kind of counsel-of-despair way to help workers a bit in a dysfunctional political scene (although there’s that too); it’s actually good policy"

16/12/2012 Το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα: δημοσιονομικές και διανεμητικές επιδράσεις
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, η γενικευμένη εφαρμογή ενός ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος κοντά στο επίπεδο γενναιοδωρίας του αντίστοιχου κυπριακού προγράμματος θα
εξάλειφε σχεδόν ολοκληρωτικά την ακραία φτώχεια, έναντι όμως αξιόλογου καθαρού κόστους (πάνω από 1% του ΑΕΠ ή 2,16 δις Ευρώ).

23/10/2012 Εργασιακά: Τα ρουσφέτια της τρόικας
Οι πιθανές ερμηνείς της επιμονής της Τρόϊκα σε συγκεκριμμένες αξιώσεις για τα εργασιακά, ο νεοφιλελεύθερος φονταμελισμός της μείωσης αμοιβών - κατάργησης δικαιωμάτων και τα "ρουσφέτια" στις υπό συγχώνευση τράπεζες

28/08/2012 Τα σαθρά ποδάρια της ανταγωνιστικότητας και η ανάπτυξη που δεν θα έρθει
[...] η μελέτη των οικονομολόγων της Τράπεζας της Γαλλίας Guillaume Gaulier, Vincent Vicard και της οικονομολόγου της Παγκόσμιας Τράπεζας Daria Taglioni, που επισημαίνει ότι κατά τη δεκαετία του ευρώ με μοναδική εξαίρεση τη Γαλλία, καμία χώρα της Ευρωζώνης δεν έχασε εξαγωγές, αντιθέτως όλες είχαν περίπου την ίδια αύξηση εξαγωγών, τόσο εκείνες με υψηλό μοναδιαίο κόστος εργασίας όπως η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Ισπανία και η Πορτογαλία όσο με χαμηλό όπως η Γερμανία, η Αυστρία και η Φιλανδία. Οι τρεις οικονομολόγοι τονίζουν ότι όντως στα χρόνια του ευρώ υπήρξε για τις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας σημαντική σχέση ανάμεσα στην αύξηση του κόστους εργασίας,  την αύξηση των εισαγωγών και την εμφάνιση ή αύξηση των εμπορικών ελλειμμάτων, αντίθετα όμως από ό,τι λέει η άποψη της τρόικας δεν υπήρξε σχέση ανάμεσα στην αύξηση του κόστους εργασίας και τις εξαγωγές τους – που όπως είπαμε δεν μειώθηκαν – γιατί η μεγάλη άνοδος του κόστους εργασίας συνέβη στους κλάδους των μη εμπορεύσιμων αγαθών – δηλαδή σε ό,τι δεν εξάγονταν. 
Άλλη μια ενδιαφέρουσα μελέτη που καταρρίπτει τον ίδιο μύθο είναι η δουλειά των Thomas Grennes και Andris Stradzs με τον ωραίο τίτλο ‘Ο Ελέφαντας στο Δωμάτιο της Ευρωπαϊκής Συζήτησης για την Ανταγωνιστικότητα’ που βρήκαμε στο Economonitor. Μελετώντας τις μεταβολές του μεριδίου εξαγωγών των ευρωπαϊκών κρατών σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά τη δεκαετία του 2000, οι δύο ερευνητές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι  η απώλεια της ανταγωνιστικότητας των οικονομιών του ευρωπαϊκού Νότου προς όφελος της υπερανταγωνιστικής Γερμανίας είναι όντως μύθος και ότι αυτό που στην πραγματικότητα συνέβη την περασμένη 10ετία στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ότι άλλαξαν τα μερίδια αγοράς εξαγωγών των κρατών λόγω των δύο διαδοχικών διευρύνσεων της Ένωσης με νέα μέλη από την Ανατολική Ευρώπη το 2004 και το 2007. Τα νέα κράτη μέλη που είχαν χαμηλότερους μισθούς και κόστη παραγωγής – ορισμένα εκ των οποίων ούτε καν είχαν συνδέσει το νόμισμά τους με το ευρώ – επωφελήθηκαν από τη σταδιακή φιλελευθεροποίηση του εμπορίου και πήραν μερίδια αγοράς από τα έως τότε μέλη. 
Ένα τρίτο επιχείρημα που έχει γίνει πια κοινός τόπος σε σημείο που να αναπαράγεται πλέον  από τον οικονομικό Τύπο (ο λόγος για το άρθρο του Μάθιου Ντάλτον, στη Wall Street Journal της 13ης Αυγούστου με τίτλο ‘Βοηθά η μεταρρύθμιση των μισθών’) είναι ότι κατά τη δεκαετία του ευρώ οι μισθοί δεν ανέβηκαν μόνο στην ευρωπαϊκή περιφέρεια όπου υπήρχαν ισχυρά συνδικάτα αλλά και σε κάποια κράτη της Βαλτικής και της Ανατολικής Ευρώπης με αδύναμα συνδικάτα και χωρίς καν σύστημα συλλογικών διαπραγματεύσεων. Είναι μάλιστα ενδιαφέρον ότι σε ορισμένες από αυτές τις χώρες οι μισθοί ανέβηκαν πολύ περισσότερο από ό,τι στα κράτη της ευρωπαϊκής περιφέρειας υποδεικνύοντας την ύπαρξη ενός πολύ ευρύτερου φαινομένου, ενός πραγματικού ‘σοκ ζήτησης’.

Πηγές
Tradable sectors in Eurozone periphery countries did not underperform in the 2000s
Guillaume Gaulier, Daria Taglioni, Vincent Vicard, 19 July 2012

The Elephant in the Room in the EU Competitiveness Debate
Authors: Andris Strazds & Thomas Grennes  ·  August 15th, 2012

27/04/2011 Τμήμα μελετών Eurobank
Ανταγωνιστικότητα, εξωτερικό έλλειμμα και εξωτερικό χρέος της Ελληνικής οικονομίας
Ένα από τα κεντρικά συμπεράσματα της μελέτης είναι ότι η απώλεια ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής οικονομίας από το 2000 έως το 2009 δεν οφείλεται αποκλειστικά σε μια αύξηση του μισθολογικού κόστους και των σχετικών τιμών των εξαγωγών της χώρας.
Οι διεθνείς οργανισμοί και η Τράπεζα της Ελλάδος εκτιμούν ότι κατ’ αυτή την περίοδο συσσωρεύτηκε πραγματική ανατίμηση περίπου 20%. Βρίσκουμε ότι το 70% αυτής της απώλειας ανταγωνιστικότητας οφείλεται στην αύξηση των μισθών και των τιμών στους κλάδους των μη εξαγώγιμων αγαθών και υπηρεσιών (δημόσιο, υπηρεσίες εγχώριας κατανάλωσης, κατασκευές κλπ) σε σχέση με τις τιμές και τους μισθούς στους κλάδους οι οποίοι παράγουν εξαγώγιμα αγαθά και υπηρεσίες  (βιομηχανία, τουρισμός, ναυτιλία κλπ)